Met trots presenteer ik...

Het is ongelofelijk, maar waar.

De vakantie is begonnen. Mijn bureau is maagdelijk opgeschoond. Ik was ontsteld over de hoeveelheid tekst die ik dit jaar verwerkt blijk te hebben.

Het was een spannend, maar al met al zeer bevredigend jaar.

Het rumoer rond allerlei bezuinigingen zal aan niemand geheel voorbijgegaan zijn. Allerlei volk heeft in de startblokken gestaan met emmers vol modder en rotte tomaten. Alleen is niemand duidelijk waar e.e.a. heen geworpen moet worden. Uiteindelijk zijn we er toch met z’n allen verantwoordelijk voor, dat de keuze om het geld dát er nog is liever niet aan kunst of onderwijs, laat staan aan allebei te spenderen, hoogstwaarschijnlijk gemaakt is. Welke uitkomst alle formatiegesprekken ook gaan hebben.

Gelukkig leert de ervaring, dat dingen in golfbewegingen verschijnen en verdwijnen.

We hebben 25 juni dertien (13!) Bachelordiploma’s en één propedeusediploma kunnen uitreiken. En dat is veel, zeker in het licht van het feit dat we twee diplomamomenten per jaar hebben.

Dertien kersverse en steengoeie collega’s erbij! Elk met een eigen, waardevol profiel. En dan zeggen ze dat het niet best gesteld zou zijn met het muziekonderwijs! Aan hen zal het niet liggen.

Het was een fantastisch feest, vrijdagavond. Dat er even niemand de Rode Loper had neergelegd, deed daar niets aan af. De Fentener –van Vlissingenzaal was afgeladen vol, het ensemble heeft prachtig gespeeld en gezongen onder de fantastische leiding van vier fantastische arrangeurs. Het was echt een eer om mee te mogen spelen. En wat een heerlijke nummers. Alle gediplomeerden hebben zich ook nog eens persoonlijk muzikaal gemanifesteerd.

Het werkveld mag tevreden zijn.

Dat het voor een opleiding lastig is, om geheel aan de wensen van dat werkveld te voldoen, lijkt me helder. Uiteraard zijn daar de bezuinigingen. Maar volgens mij speelt de voortgang van de maatschappij en een duidelijk andere achtergrond van de generatie die we nu opleiden (er is haast niemand meer, die veel orkestervaring heeft en al helemaal niet met een forse klassieke basis, bv) een grotere rol.

Als je in het voortraject nooit bewust Bach van Mozart hebt moeten onderscheiden, omdat je je muzikaal vooral als hardrock drummer hebt bekwaamd, betekent dat nog niet dat je geen goede muziekdocent kunt worden. Dat blijkt maar weer. Maar wel, dat je, op dát vlak een schier on-inhaalbare achterstand hebt.

We mogen niet vergeten, dat die hardrock drummer put uit een misschien wel enorme bak met muzikale bagage, waar ik amper weet van heb. Welke bagage is beter? Ik durf het niet te zeggen. De discrepantie ontstaat wel, als de mensen die bepalen wat de inhoud van het eindexamen moet zijn, zich nog altijd baseren op een voornamelijk klassieke bagage (zoals die van mij, bv), óók bij het formuleren van vragen en opdrachten rond fragmenten uit pop- en jazzgenres (om van wereldmuziek maar helemaal niet te spreken).

Wie weet wat er gebeurt, als langzaam maar zeker de 'grijze mannen' vervangen worden door de Generatie Einstein...

Generatie Einstein, here you come!

Mijn zegen heb je.